Duke goditur në zemër të Bejrutit, kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu ka arritur të sabotojë edhe një herë mundësinë e një marrëveshjeje të re midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit, duke nxitur një spirale tensionesh që rrezikon të tërheqë rajonin sërish në konflikt më të gjerë.
Zyrtarët më të lartë të sigurisë iraniane reaguan ashpër ndaj sulmit izraelit në kryeqytetin libanez, duke e cilësuar atë si një “gabim strategjik” që ka shteruar durimin e Teheranit. Sekretari i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare të Iranit, Mohammad Bagher Zolghadr, paralajmëroi se Libani mbetet qendror për pozicionin e sigurisë rajonale të Republikës Islamike.
“Uniteti i fronteve ka krijuar një zinxhir sigurie në mbrojtje të rajonit. Libani është burimi ynë jetësor dhe çdo shkelje e vijave të kuqe të Republikës Islamike nuk do të tolerohet”, tha Zolghadr.
Një mesazh edhe më i ashpër erdhi nga këshilltari i udhëheqësit suprem të Iranit, Aliakbar Velayati, i cili e quajti sulmin izraelit një “gabim” që ka “shteruar durimin” e Teheranit.
“Ora zero ka mbërritur dhe raketat lëshuese po përgatiten. Hezbollahu është një pjesë jetësore e boshtit të rezistencës”, deklaroi Velayati.
Ai shtoi se nëse “keqbërja” izraelite nuk merr fund, Irani është gati të përdorë Ngushticën e Hormuzit dhe Bab el-Mandeb për të “shtrydhur arteriet ekonomike” të kundërshtarëve deri në pikën e mbytjes strategjike.
Këto deklarata vijnë ndërsa fluturimet në pjesët perëndimore të Iranit janë anuluar deri në njoftim të mëtejshëm. Të dhënat e ndjekjes së fluturimeve tregojnë se hapësira ajrore iraniane është liruar nga trafiku civil, një lëvizje tipike që paraprin veprime ushtarake. Ushtria izraelite nga ana e saj ka njoftuar se është në gatishmëri të plotë për çdo sulm të mundshëm nga Irani në orët në vijim.
Sulmi izraelit në Bejrut vjen në një moment delikat, kur diplomacia amerikane dhe iraniane po eksploronin mundësi për ulje tensionesh dhe një marrëveshje të re bërthamore apo shkëmbim. Me goditjen në Beirut, Netanyahu ka arritur të rikthejë Iranin në pozicionin e konfrontimit të drejtpërdrejtë, duke bërë që çdo përparim i mundshëm drejt një marrëveshjeje SHBA-Iran të vihet në rrezik serioz.
Analistët vlerësojnë se strategjia e Netanyahu-s synon jo vetëm të dobësojë Hezbollahun, por edhe të parandalojë çdo ulje të tensioneve që mund të çonte në një marrëveshje që Izraeli e konsideron të dëmshme për sigurinë e tij. Me këtë veprim, kryeministri izraelit ka detyruar Teheranin të përgjigjet, duke e bërë të vështirë për Uashingtonin të ndjekë një linjë de-përshkallëzimi.
