Nga takimet e organizatës në Milano te trafiku i kokainës, raporti i Parlamentit italian zbulon peshën e grupeve kriminale shqiptare. Prokurorja Alessandra Cerreti i përshkruan si një prani të vazhdueshme dhe të kualifikuar, ndërsa prokurori Nicola Piacente flet për marrëdhënie strategjike me ‘Ndrangheta-n dhe operacione ku janë përdorur edhe zhytës për nxjerrjen e drogës nga anijet.
Përfaqësues të grupeve kriminale shqiptare kanë marrë pjesë në mbledhjet më të rëndësishme të mafies italiane, duke u ulur në të njëjtën tryezë me eksponentë të ‘Ndrangheta-s dhe Cosa Nostra-s. Nuk bëhet fjalë thjesht për kontakte në trafikun e drogës, por për praninë e tyre në takime ku diskutohen çështje thelbësore të organizatave kriminale.
Detajet dalin në raportin e Komisionit Parlamentar Antimafia të Italisë, të miratuar më 3 nëntor 2026, i cili analizon shtrirjen e ‘Ndrangheta-s në veri të vendit dhe mënyrën se si organizatat mafioze po ndërtojnë aleanca me grupe të tjera kriminale.
Dokumenti i siguruar nga “Pamfleti” i kushton vëmendje të veçantë operacionit “Hydra”, të zhvilluar në Milano, ku është evidentuar një sistem bashkëpunimi mes strukturave të lidhura me ‘Ndrangheta-n, Cosa Nostra-n dhe Camorra-n. Por ajo që bie në sy është roli i përfaqësuesve shqiptarë, të cilët, sipas prokurorëve italianë, nuk shfaqen më vetëm si bashkëpunëtorë në veprimtari të veçanta kriminale.

Në faqen 66 të raportit, duke iu referuar dëshmisë së prokurores së Milanos, Alessandra Cerreti, Komisioni Antimafia shkruan se kriminalitetit shqiptar i është atribuuar një rol që nuk është thjesht ndihmës.
Shqiptarët përshkruhen si “një prani e heshtur, por e vazhdueshme dhe e kualifikuar”, krahas ‘Ndrangheta-s dhe Cosa Nostra-s, në momentet më të rëndësishme të jetës së organizatës dhe në mbledhjet e saj kryesore.
Ky formulim është ndër më domethënësit e raportit. Sipas përmbledhjes së dëshmisë së Cerretit, fakti që eksponentë shqiptarë mund të ulen në tryezë dhe të dëgjojnë diskutime për çështjet kryesore të organizatës kërkon një vlerësim të rolit të tyre gjithnjë e më të rëndësishëm.
Prokurorja i përshkruan ata si aktorë që po shfaqen pothuajse si bashkëbisedues të barabartë me organizatat tradicionale mafioze italiane.
Në këtë mënyrë, hetimi “Hydra” nxjerr në pah një dimension tjetër të kriminalitetit shqiptar në Itali. Përveç trafikut të narkotikëve dhe marrëdhënieve me organizatat kalabreze, përfaqësues të këtyre grupeve rezultojnë të pranishëm edhe në takime ku ndërthuren interesat e mafieve të ndryshme.
Rëndësia e këtij konstatimi lidhet me vetë natyrën e dosjes “Hydra”. Sipas raportit, hetimi ka zbuluar një model kriminal ku grupet mafioze, megjithëse ruajnë identitetin e tyre, bashkëpunojnë për të maksimizuar fitimet, për të ndarë funksionet dhe për të përdorur rrjete të përbashkëta ekonomike e financiare.
Aleancat me ‘Ndrangheta-n dhe kokaina në portet italiane
Një tjetër pjesë e rëndësishme e raportit lidhet me deklarimet e prokurorit të Gjenovës, Nicola Piacente, i cili ka dëshmuar përpara Komisionit Antimafia më 13 mars 2024.
Piacente shpjegon se ‘Ndrangheta ka krijuar prej kohësh lidhje të qëndrueshme me kartelet e Amerikës së Jugut për furnizimin me sasi të mëdha narkotikësh. Por sipas tij, hetimet kanë treguar se në këtë sistem duhen marrë parasysh edhe organizatat shqiptare.
Prokurori i cilëson marrëdhëniet mes organizatave kalabreze dhe atyre shqiptare si “të qëndrueshme, krejtësisht paqësore, madje strategjike”.
Ky është një tjetër element që tregon ndryshimin e mënyrës së funksionimit të trafikut ndërkombëtar. Grupet kriminale nuk veprojnë domosdoshmërisht duke luftuar njëra-tjetrën për çdo treg, por krijojnë marrëveshje kur bashkëpunimi u garanton fitime dhe siguri më të madhe.
Raporti e vendos këtë bashkëpunim në një hapësirë konkrete: portet e Ligurias, veçanërisht Gjenovën, Vado Ligure dhe La Spezian.
Sipas prokurorit Piacente, këto porte janë ndër pikat kryesore të mbërritjes së kontejnerëve që përdoren për transportimin e drogës nga Amerika e Jugut. Në dokument përmenden rrugë që nisin nga Kolumbia, Ekuadori, Peruja, Kili, Brazili dhe, në një rast, Argjentina.
“Janë identifikuar të paktën gjashtë ose shtatë rrugë për transportin e lëndës narkotike dhe shkarkimin e kontejnerëve”, deklaron Piacente, sipas raportit.
Në këtë rrjet ndërkombëtar, grupet shqiptare përmenden krahas organizatave kalabreze, karteleve amerikanojugore dhe personave që veprojnë në sektorin e transportit e të logjistikës portuale.
Por raporti nuk ndalet vetëm te rrugët e kokainës. Ai përshkruan edhe mënyrat se si organizatat kriminale arrijnë ta nxjerrin drogën nga anijet dhe kontejnerët, duke shfrytëzuar hapësirat dhe dobësitë e kontrollit portual.
Një nga teknikat është ajo e njohur si “rip off”, që konsiston në nxjerrjen e drogës nga kontejnerët, përmes personave që kanë akses në zonën portuale ose që hyjnë në mënyrë të paligjshme në të.
Një metodë tjetër është “drop off”, kur droga hidhet në det dhe merret më pas nga persona që afrohen me mjete lundruese, duke përdorur sinjale ose pajisje lokalizimi.
Prokurori përmend edhe fshehjen e drogës në hapësirat teknike të kontejnerëve frigoriferikë, ku zbulimi i saj bëhet veçanërisht i vështirë.
Por detaji më interesant për grupet shqiptare është përdorimi i zhytësve.
Në faqen 82 të raportit, Piacente flet për “nxjerrjen e drogës me zhytës, pikërisht brenda portit, diçka që organizatat shqiptare e kanë bërë disa herë”.
Sipas përshkrimit të tij, ngarkesat e kokainës, të paketuara në pako, nxirren gjatë kohës që anija qëndron në port.
Ky konstatim tregon se në disa operacione grupet shqiptare kanë përdorur metoda të specializuara, duke mos u kufizuar vetëm te organizimi i transportit apo shpërndarja e narkotikëve pas mbërritjes së tyre në Itali.
Raporti sjell edhe një rast konkret që ilustron rëndësinë e personave me akses në port. Prokurori i Gjenovës përmend punonjës të një kompanie logjistike, të transferuar nga Kalabria në Gjenovë, të cilët kishin dhënë ndihmë në nxjerrjen e një ngarkese prej 450 kilogramësh kokainë, të sekuestruar më pas nga Guardia di Finanza.
Në dëshminë e tij, Piacente bën edhe një krahasim mes përmasave të trafikut të zhvilluar nga organizata të ndryshme kriminale. Duke folur për tregun e shpërndarjes së drogës në qendrën historike të Gjenovës, ai thekson se përmasat e këtij aktiviteti nuk janë aspak të krahasueshme me trafikun e zhvilluar nga kalabrezët apo shqiptarët.
Prokurori paralajmëron gjithashtu për atë që e quan “kompensim kriminal”. Sipas tij, në territore ku nuk ekziston një organizatë e vetme dominuese, goditja e një grupi mund të krijojë hapësirë për forcimin e një grupi tjetër.
“Kur një organizatë kriminale hyn në krizë, shfaqet një tjetër”, është thelbi i paralajmërimit të tij.
Kjo është një nga arsyet pse autoritetet italiane e shohin trafikun e drogës si një sistem marrëdhëniesh mes organizatave dhe jo thjesht si veprimtari të grupeve të izoluara.
Në përfundim, raporti i Komisionit Parlamentar Antimafia sjell dy konstatime të rëndësishme për kriminalitetin shqiptar në Itali: praninë e përfaqësuesve të tij në mbledhjet kryesore të organizatave mafioze të përfshira në hetimin “Hydra” dhe bashkëpunimin strategjik me ‘Ndrangheta-n në trafikun ndërkombëtar të kokainës.
Nga takimet në Milano te operacionet në portet e Ligurias, dokumenti përshkruan një realitet ku disa grupe kriminale shqiptare kanë fituar një rol të rëndësishëm në rrjetet e narkotrafikut evropian.
Dhe detaji që e bën më të rëndësishëm këtë raport nuk është vetëm sasia e drogës apo mënyra e transportit të saj, por fakti që përfaqësues shqiptarë shfaqen në të njëjtat mbledhje ku takohen eksponentët e mafieve tradicionale italiane. /Pamfleti

