Kjo qasje është kodifikuar në Konceptin Strategjik të vitit 2022...Parandalimi, në thelb, është aftësia për të ndryshuar llogaritjet kosto-përfitim të një kundërshtari, duke e bindur atë të mos ndërmarrë veprime armiqësore. Funksionon vetëm kur pala kundërshtare e kupton qartë se kostot e agresionit i tejkalojnë çdo fitimi të mundshëm.
Strategjikisht, parandalimi mbështetet në tre elementë kryesorë: aftësinë për të mohuar fitimet ose për të imponuar kosto, besueshmërinë përmes sjelljes së qëndrueshme dhe vendosmërisë së dukshme, si dhe komunikimin e objektivave, pragjeve dhe pasojave të qarta.
NATO e konsideron parandalimin një gur themeli të strategjisë së saj të përgjithshme. Ai shërben për të parandaluar krizat dhe luftën, për të ruajtur kohezionin e Aleancës dhe për të menaxhuar përshkallëzimin në një mjedis sigurie gjithnjë e më kompleks. Në një kontekst të shënuar nga konkurrenca e fuqive të mëdha, kërcënimet hibride, sulmet kibernetike dhe vijat e paqarta midis paqes dhe konfliktit, parandalimi mbetet një mision themelor për sigurinë kolektive të Aleatëve.
Që nga themelimi i saj, NATO ka përdorur parandalimin si një mjet qendror për të shmangur luftën. Gjatë Luftës së Ftohtë, Aleanca e ndërtoi këtë qasje rreth një kombinimi të mbrojtjes konvencionale dhe parandalimit bërthamor. Me kalimin e kohës, rreziqet e përshkallëzimit e shtynë NATO-n drejt doktrinës së Përgjigjes Fleksibile, e cila ofronte mundësi ushtarake të graduara dhe theksonte menaxhimin e përshkallëzimit si një parim strategjik.
Sot, kjo qasje është kodifikuar në Konceptin Strategjik të vitit 2022, duke reflektuar faktin se kërcënimet shfaqen në të gjitha fushat, tokë, ajër, det, hapësirë, kibernetikë dhe informacion.
Qëndrimi i NATO-s për parandalimin dhe mbrojtjen bazohet në një qasje 360 gradë, shumë-domenesh dhe të informuar ndaj kërcënimeve. Qëllimi i saj është të parandalojë çdo formë shtrëngimi ose agresioni kundër Aleatëve përmes unitetit politik dhe aftësive të integruara ushtarake. Përtej kërcënimit të një përgjigjeje vendimtare kolektive ushtarake, NATO synon të formësojë mjedisin strategjik në mënyrë që agresioni të bëhet i pakëndshëm dhe i parealizueshëm.
Komanda Aleate për Transformimin (ACT) luan një rol kyç në forcimin e qëndrimit parandalues të NATO-s. Ajo analizon mjedisin strategjik, zhvillon koncepte të reja, kryen ushtrime dhe lojëra lufte, mbështet dialogje të nivelit të lartë dhe integron teknologjitë e reja, duke ndihmuar Aleancën të përshtatet me kërcënimet në zhvillim.
Ekspertët theksojnë se parandalimi funksionon vetëm nëse NATO kontrollon rrugën nga paqja në konflikt. Në mjedisin e sotëm, përshkallëzimi nuk është më linear ose i parashikueshëm, duke e bërë menaxhimin e tij një komponent thelbësor të parandalimit të besueshëm.
Në këtë kontekst, parandalimi mbetet jo vetëm një mjet parandalues, por edhe një mekanizëm kyç për ruajtjen e stabilitetit dhe sigurisë në zonën euroatlantike./”TheGeopost”
