Ku shkrim është botuar në New York Times disa ditë para sulmit të sotshëm
Në këtë kaos dhe zjarr politik, ka një njeri që mbetet fort i mbështetur – Ali Larijani. Dhe po, ai është i përzgjedhiri i Khameneit. Ndërsa disa përpiqen të komplotojnë dhe të manovrojnë prapa skenave, Larijani është ai që mban frenat e vendit kur gjithçka përreth tij është në flakë.
Khamnei i besoi atij mbijetesën e Iranit në rast sulmesh ose edhe një përpjekjeje për sulm. Larijani është në qendër të një programi me katër nivele trashëgimie për postet ushtarake dhe qeveritare – njeriu që siguron që shteti të mos shembet, edhe nëse drejtuesit e lartë eliminohen. Gjatë luftës 12-ditore me Izraelin në qershor dhe gjatë protestave masive, Larijani është ai të cilit duhet t’i drejtohet miratimi dhe kontrolli – madje edhe Presidenti Peseshkian është i përgatitur t’ia dorëzojë pushtetin atij nëse situata e kërkon
Ai nuk është fanatik, nuk drejtohet nga ambicia personale dhe nuk i nënshtrohet kaosit. Ai është i qëndrueshëm, besnik dhe i aftë të qeverisë në prag të katastrofës. Ky është njeriu që mund të rivendosë rendin në jetën reale kur ideologjia dhe paniku shkojnë krah për krah.
Familja Larijani është një simbol i stabilitetit dhe peshës politike në Iran. Për ta, nuk është vetëm një linjë politike – është një traditë e të menduarit strategjik, ndikimit dhe menaxhimit të krizave. Ali Larijani është fytyra aktuale e familjes, por emri Larijani përfaqëson breza njerëzish që dinë ta mbajnë vendin në rregull kur gjithçka përreth tyre është në flakë.
Mes trazirave, kërcënimeve dhe manovrave diplomatike, Larijani është ai që mban frenat e pushtetit. Dhe nëse dikush mund ta drejtojë vendin përmes stuhisë pa iu nënshtruar fanatizmit apo frikës, ai është ai.
Në këtë pikë, Irani ka nevojë për njerëz si ai – dikush që qëndron i vendosur dhe mund të ruajë stabilitetin ndërsa të gjithë të tjerët mbyten në intriga dhe kaos. Dhe për mua personalisht, është e qartë: Larijani është drita në këtë mjegull
Regjimi iranian dëshiron t’i mbijetojë një lufte me çdo kusht – dhe po mbështetet te Ali Larijani për ta bërë këtë
Larijani konsiderohet si ndjekës i Ali Khameneit, ishte sekretar i Këshillit të Sigurisë Kombëtare (i cili ishte gjithashtu përgjegjës për çështjet bërthamore) nga viti 2005 deri në vitin 2007, dhe që nga 26 maji 2008, për shkak të ndërrimit të pushtetit në zgjedhjet parlamentare iraniane të vitit 2008, ka qenë kryetar i parlamentit ose president i parlamentit
Khamenei Përcakton Pasardhësin !
Megjithatë, edhe më kërcënuese për regjimin iranian është “armata” e transportuesve të avionëve luftarakë që Presidenti i SHBA-së Trump ka vendosur në Lindjen e Mesme në javët e fundit. Ndërsa një raund i ri negociatash midis SHBA-së dhe Iranit është planifikuar për të enjten në Gjenevë( që duket i dështuar), prania ushtarake dërgon një mesazh të ndryshëm: Uashingtoni po i mban të gjitha opsionet e tij të hapura
“Regjimi është në një pozicion më të mirë për t’i mbijetuar prerjes së kokës së udhëheqjes së tij sesa diktaturat personaliste si Libia nën Gaddafin”.. Ali Larijani luan një rol qendror në këtë: Në gusht, ai u emërua Sekretar i Përgjithshëm i Këshillit Suprem për Sigurinë Kombëtare nga Presidenti Masoud Pezeshkian, një pozicion që ai e mbajti më parë nga viti 2005 deri në vitin 2007. Këshilli është përgjegjës për politikën e jashtme, të sigurisë dhe të mbrojtjes dhe gjithashtu mbikëqyr programin bërthamor të Iranit
Nëse regjimi iranian do të mund t’i rezistojë një sulmi ushtarak amerikan, tani me sa duket varet edhe nga Larijani. 68-vjeçari vjen nga një familje me ndikim: babai i tij ishte një klerik i shquar dhe vëllau ishte kreu i gjyqësorit iranian. Larijani ka mbajtur tashmë poste të shumta: Kryetar i Parlamentit, Sekretar i Përgjithshëm i Këshillit të Sigurisë Kombëtare, kreu i korporatës shtetërore të transmetimeve, Ministër i Kulturës dhe Gjeneral Brigade në Gardën Revolucionare
Prandaj, sipas New York Times, Udhëheqësi Suprem iranian kohët e fundit vendosi katër nivele trashëgimie për çdo pozicion ushtarak dhe qeveritar që ai mban personalisht. Ai thuhet gjithashtu se ka udhëzuar të gjithë zyrtarët në pozicione udhëheqëse që të emërojnë deri në katër pasardhës të mundshëm. Për më tepër, thuhet se ia ka deleguar autoritetin e vendimmarrjes një rrethi të ngushtë njerëzish të besuar – në rast se komunikimi me të humbet ose ai vritet.
“Larixhani është inteligjent, kompetent, pragmatik dhe me përvojë”, thotë eksperti i Iranit, Alfoneh. “Po aq i rëndësishëm është fakti që atij i mungon një bazë natyrale votuesish, gjë që e bën atë të varur nga mbështetja e Khameneit dhe e bën të padëmshëm për udhëheqjen kolektive.”
Kështu, Larixhani i përshtatet një profili që udhëheqja politike në Teheran po kultivon aktualisht rreth vetes: pragmatistë besnikë pa kushte dhe me përvojë, mbi të cilët ka qenë në gjendje të mbështetet për dekada. Khamenei dhe rrethimi i tij e dinë se aparati iranian i sigurisë është infiltruar nga agjentë të paktën që nga Lufta Dymbëdhjetë Ditore.
Detyra e Larijanit është, pra, e dyfishtë: të forcojë regjimin kundër presionit të jashtëm ushtarak dhe ta mbrojë atë nga shpërbërja e brendshme. Është një mision për të stabilizuar një sistem që e sheh veten të përballet me një kërcënim ekzistencial. Këtë herë, udhëheqja dëshiron të jetë e përgatitur
Burimi :
New York Times
Neue Zürcher Zeitung (NZZ)
