Sondazhet e fundit në Turqi tregojnë avantazhin e opozitës në garën parlamentare dhe në skenarët e mundshëm presidencialë…
Sondazhet e fundit në Turqi tregojnë se Partia Republikane Popullore (CHP) ka konsoliduar epërsinë sa i takon mbështetjes me votë, duke konfirmuar një prirje të përsëritur në disa anketa radhazi. Rezultatet rrisin presionin ndaj qeverisë së presidentit Recep Tayyip Erdogan, ndërsa figurat kryesore të opozitës dalin përpara tij në skenarë të mundshëm balotazhi presidencial.
Sipas sondazheve të Gundemar Arastirma dhe Ankara Arastirma ve Danismanlik, balancat politike po lëvizin, ndonëse të dhënat nuk tregojnë ende një përmbysje përfundimtare të skenës politike. Në sondazhin e Gundemar, të zhvilluar më 23-26 prill me 2250 pjesëmarrës, CHP renditet e para me 36.1%, ndërsa Partia për Drejtësi dhe Zhvillim (AKP) ndjek me 28.56%.
DEM Parti renditet e treta me 8.61%, e ndjekur nga Partia e Lëvizjes Nacionaliste (MHP), İYİ Parti dhe Zafer Partisi. Edhe sondazhi i Ankara Arastirma ve Danismanlik e vendos CHP-në në krye, duke konfirmuar presionin e vazhdueshëm mbi aleancën qeverisëse dhe ritmin e opozitës.
Vëmendja kryesore përqendrohet te skenarët presidencialë. Në sondazhin e Gundemar, Ekrem İmamoglu merr 57.35% kundrejt 42.65% për Erdoaanin, ndërsa Mansur Yavas arrin 57.83% kundrejt 42.17%. Edhe Ozgur Ozel rezulton përpara, me 52.99% kundrejt 47.01% për presidentin turk.
Pamje e ngjashme del edhe nga sondazhi i Ankara Arastirma ve Danismanlik. Pas shpërndarjes së votuesve të pavendosur, İmamoglu renditet me 55.6% kundrejt 44.4% për Erdoganin, ndërsa Yavas merr 56% kundrejt 44%. Në një garë hipotetike mes Ozgur Ozel dhe Erdoganit, diferenca ngushtohet ndjeshëm: kreu i CHP-së kryeson me 50.7% ndaj 49.3%.
Këto të dhëna tregojnë rëndësinë në rritje të përzgjedhjes së kandidatit nga opozita, pasi dinamika elektorale ndryshon sipas profilit politik të secilit kandidat. Ato tregojnë gjithashtu se opozita ruan një bazë të qëndrueshme elektorale, pavarësisht ndarjeve të brendshme dhe klimës së polarizuar politike në vend.
Sondazhet regjistrojnë edhe mbështetje më të madhe publike për zgjedhje të parakohshme. Në anketën e Ankara Arastirma, 6 në 10 të pyetur shprehen pro një votimi të parakohshëm, në një kontekst të rënduar nga situata ekonomike, inflacioni i vazhdueshëm dhe rënia e fuqisë blerëse të familjeve.
Megjithatë, sondazhet nuk tregojnë shembje të bllokut qeverisës. AKP ruan ende ndikim të konsiderueshëm elektoral, ndërsa aleanca me MHP-në mbetet kyçe për kohezionin e koalicionit në pushtet. Roli i DEM Parti dhe qëndrimi i votuesve kurdë pritet të jenë vendimtarë në çdo skenar të mundshëm balotazhi.
Peizazhi politik në Turqi mbetet i lëvizshëm. Megjithatë, epërsia e përsëritur e CHP-së në sondazhe dhe performanca më e fortë e figurave opozitare në skenarët presidencialë tregojnë se sistemi politik turk po hyn në një fazë pasigurie më të madhe dhe riorganizimi politik. Zhvillimet ekonomike, balancat e brendshme në CHP dhe vendimet e qeverisë së Erdoganit në muajt e ardhshëm pritet të ndikojnë ndjeshëm në fazën e ardhshme politike të vendit.
