Shkruar nga Diplomatico
Emisarë të zgjedhur drejtpërdrejt nga Uashingtoni, Moska dhe Kievi ulen sot në një format të pazakontë, ku kompromisi diskutohet pa kamera dhe pa iluzione…
Takimi i sotëm trilateral në Abu Dhabi mes Shteteve të Bashkuara, Rusisë dhe Ukrainës nuk është një konferencë klasike paqeje, por një operacion diplomatik i kalibruar me kujdes, ku edhe përzgjedhja e negociatorëve tregon qartë natyrën reale të procesit. Në tryezë nuk janë figura simbolike apo diplomatë të rangut të dytë, por emisarë me mandat të drejtpërdrejtë politik, të zgjedhur për aftësinë e tyre për të negociuar marrëveshje të vështira, larg retorikës publike.
Shtetet e Bashkuara përfaqësohen nga Steve Witkoff, një figurë jo tradicionale e diplomacisë amerikane, por njeri me akses të drejtpërdrejtë te rrethi i ngushtë politik në Uashington. Përfshirja e tij sinjalizon se SHBA nuk po ndjek një proces teknik, por një ndërhyrje politike për të testuar mundësinë e një zgjidhjeje pragmatike. Në sfond, mbështetja strategjike e administratës amerikane është e qartë: qëllimi nuk është “paqja perfekte”, por ndalimi i përshkallëzimit dhe menaxhimi i konfliktit në kushte të kontrollueshme.
Rusia ka dërguar një delegacion të nivelit të lartë politik, me rol kyç të Sergey Lavrov, i cili, edhe pse nuk shfaqet gjithmonë publikisht në këtë format, mbetet arkitekti kryesor i vijës negociuese të Kremlinit. Moska hyn në këto bisedime jo nga pozita dobësie ushtarake, por nga një llogaritje strategjike afatgjatë: ruajtja e fitimeve territoriale, thyerja e izolimit diplomatik dhe imponimi i një realiteti të ri sigurie në Evropën Lindore. Prania e njerëzve të besuar të Putinit tregon se Kremlini po e merr seriozisht këtë kanal, por pa asnjë gatishmëri për lëshime simbolike.
Ukraina përfaqësohet nga një ekip i ngushtë negociatorësh të mandatuar drejtpërdrejt nga presidenti Volodymyr Zelensky, me fokus te siguria dhe garancitë ndërkombëtare. Edhe pse Kievi vazhdon të mbajë publikisht një qëndrim të fortë mbi integritetin territorial, pjesëmarrja në këtë format është pranim i heshtur se lufta ka hyrë në një fazë ku diplomacia nuk mund të përjashtohet. Negociatorët ukrainas kërkojnë ndalimin e ofensivave ruse dhe një arkitekturë sigurie që ta bëjë çdo armëpushim të besueshëm, pa u detyruar të nënshkruajnë humbje formale territoresh.
Fakti që ky takim zhvillohet në Abu Dhabi dhe jo në Evropë apo OKB, tregon se palët po kërkojnë fleksibilitet maksimal dhe minimalizim të presionit politik të brendshëm. Kjo është diplomaci e “zonës gri”, ku asgjë nuk konfirmohet zyrtarisht dhe çdo fjali peshohet si investim afatgjatë. Në këtë tryezë nuk po negociohet vetëm fundi i një faze të luftës, por modeli i një konflikti të ngrirë ose i një armëpushimi të kushtëzuar, që mund të zgjasë vite.
Takimi i sotëm nuk do të prodhojë deklarata historike, por ai ka një peshë strategjike që shkon përtej simbolikës. Për herë të parë, njerëzit që realisht kanë mandat për të vendosur janë duke testuar kufijtë e kompromisit. Nëse ky kanal do të mbijetojë, Abu Dhabi mund të hyjë në histori si momenti kur lufta në Ukrainë pushoi së qeni vetëm fushëbetejë ushtarake dhe u shndërrua në çështje të hapur negociimi gjeopolitik. Nëse dështon, ai do të mbetet prova se palët ende besojnë më shumë te lodhja e kundërshtarit sesa te paqja.
